Due Date – Review

Due DateGisteren was een drukke dag. ‘s Ochtends vroeg op, met Andries en Stefan naar HCC!Digitaal. Daarna door naar de housewarming van Glenn en Claudia en daarna naar de film in Tilburg: Due Date met Andries, Sandra, Stefan, Joost en natuurlijk Iris.

De verwachtingen van deze film waren best hoog: 2 goed bekende acteurs die beiden al meer dan eens hebben laten zien dat ze voor kwaliteit staan. Helaas bleek de praktijk anders…

De film start met een zakenman die onderweg naar zijn vrouw is die op het punt staat een keizersnede te krijgen. Daar wil hij bij zijn. Op het vliegveld ontmoet hij direct zijn tegenspeler. Deze weet hem steeds verder in de penarie te helpen. Ondertussen groeit er toch een soort band tussen de twee mannen. Planes, Trains and Automobiles anyone?

In “Planes, Trains and Automobiles” is de film echter doorspekt van de goede bedoelingen. Je hebt een zakenman die erg vriendelijk en beleefd is en een minder succesvolle chaotische man. Deze laatste bedoelt het zo ontzettend goed, maar kan maar niet slagen in het succesvol dingen doen. Deze twee zijn ook tot elkaar veroordeeld, maar op basis van 2 persoonlijkheden die elkaar graag een kans geven, terwijl dit gewoon onmogelijk blijft.

In “Due Date” is dit dan ook verreweg mijn grootste probleem: De zakenman pretendeert hard en stevig te zijn. Herhaaldelijk geeft hij aan anger-management-issues te hebben. Toch komt dit er niet uit. Sterker nog, de keren dat hij “door het lint gaat” had het voltallige bioscoop publiek zijn tegenspeler al 100x vermoord.

De tegenspeler bedoelt het niet goed, maar is een verschrikkelijke egoïstische eigengereide onaangepaste smerige hork, met totaal sociaal onacceptabel gedrag. De hele film vraag je je af waarom de zakenman een minuut met hem omgaat of hem niet gewoon echt volledig in elkaar timmert.

Er zit niets geloofwaardigs in, de hele film erger je je aan alles. Niet consistente persoonlijkheden, debiele irritante situaties (die duidelijk eigenlijk op je lachspieren hadden moeten werken)  en de continue aanwezige vraag: waarom blijven ze bij elkaar. Er liepen mensen weg uit de film en niemand in de zaal vond hem goed. Er zaten weldegelijk een paar hilarische momenten in de film, maar dat was het dan ook wel.

Als je deze film graag had willen zien, pak dan “Plains, Trains and Automobiles”. Die film is exact hetzelfde verhaal maar dan goed en geloofwaardig neergezet. Daarin snap je dat ze bij elkaar blijven. John Candy verpest ook alles, maar omdat hij incapabel en vol goede bedoelingen is. De zakenman blijft bij hem omdat hij moet, maar ook omdat hij snapt dat de goedzak zijn best doet, hij is te beleefd om de dikke praatgrage goedzak te kwetsen.

“Due Date” krijgt van mij een dikke 0.

En, ondanks dat hij uit 1987 komt, het origineel die wel goed was:

About Steph

Organiseert onder meer CampZone en The Party voor Duh-Events, houdt van gamen en content toevoegen aan het internet :). Werkt bij Sligro als teamleider van de ICT projecten organisatie.
This entry was posted in Series en films and tagged , , . Bookmark the permalink.

One Response to Due Date – Review

  1. Herman says:

    Geen ramp dus dat ik hem gemist heb.. Ik had sowieso eigenlijk al geen bijzonder hoge verwachtingen van de film (overigens had ik mee verwacht dat de film gewoon teveel over the top was, maar blijkbaar hebben ze dus nog meer weten te verpesten).. Maar, gelukkig komt er een Hangover 2 om deze misser te compenseren 🙂

Leave a Reply