Day 3: A game that is underrated (30 Days of Gaming)

Jeetje, dit zijn er best veel. Underrated is ook een lastige term naar mijn mening. Underrated is niet genoeg gespeeld, slecht beoordeeld, maar misschien ook niet voldoende erkend voor wat ze de gamewereld hebben gebracht? Ik heb in ieder geval aan dit artikel geforceerd een einde moeten brengen, want ik kan nog wel veel meer games bedenken die wat mij betreft onterecht niet als grondleggers, uitvinders of de echte start worden erkend. Games die niet genoemd worden in de lijstjes van de “Groten”. Games die de meesten niet eens zullen herkennen. Ik heb bijvoorbeeld al niet The 7th guest genoemd, die als eerste meerdere cd’s nodig had, of Maddog McGree: de eerste fullvideo game. Of operation wolf, de eerste sidescroller shoot’em up; megarace, de eerste game waar echte acteurs gecombineerd werden met een game, etc. etc. Het was moeilijk om me in te houden. Toch ben ik redelijk tevreden met dit lijstje van mijn “Groten”.

Tegen elkaar

De eerste games die ik echt tegen anderen kon spelen op 2 pc’s en waar uren en uren grof genieten in gegaan zijn: Firepower en F29 Retaliator. De games die mijn liefde voor lanparties en multiplayer gaming toch echt hard afgetrapt hebben.

FirepowerFirepower was al leuk in splitscreen, elkaars basissen binnen rijden, gijzelaars bevrijden, mijnen leggen en elkaars tanks slopen, maar met een null-modem kabel kon je dit tegen elkaar spelen. Wat hebben we daar veel plezier van gehad. Het werkte altijd pas na vele pogingen voor je eindelijk een keer een goede handshake had. Deze game vind ik ver onderbelicht. Hoeveel games zouden er gebaseerd zijn op deze gameplay? En echt de grondlegger van serieus realtime tegen elkaar aan de gang met een volwaardige game op 2 pc’s. Hij ligt ondertussen in de abandonware bak.

F29 retaliator

F29 RetaliatorMjah, null-modem, 2 pc’s en dogfighten tot je niet meer kon. Heerlijk. Dit spel werkte vrijwel altijd direct en was fantastisch om te doen. Ikzelf won altijd op dogfighting gebied, maar Andries was bijvoorbeeld echt in staat om te landen. Bij mijn zijn alle 300 pogingen geeindigd in een zwarte vlek op of om de landingsbaan… En hoeveel dogfight games hierna gekomen zijn en er totaal niet aan hebben kunnen tippen?

Vernieuwend, grote wereld en gevoel van vrijheid

Magic CarpetEen van de eerste games die wat mij betreft groundbraking was en eigenlijk nooit terug komt in de referenties is Magic Carpet ride.

Deze game heb ik nooit echt begrepen, je moest grote wormen, mensen en vogels aanvallen. Wie weet nog hoeveel monsters en ellende. Dan kon je het kasteel van de tegenstander nog slopen en overnemen? Maar wat was het gaaf. Een extreem grote open wereld waar je in 3D (voor die tijd!?) knalhard doorheen vloog met een scala aan mogelijkheden. Wat een gevoel van snelheid, vrijheid, mystiek en overdadige graphics brachten deze game! Ondanks dat ik het niet echt snapte, heb ik het zo veel uren gespeeld…

Een vrijwel nooit genoemde world editor/sandbox game

PopulousPopulous. En dan niet de vreemde vereenvoudigde remake (Populous 3) waar ze alles wat goed was hebben weggehaald of makkelijk hebben gemaakt. Je moest de wereld terraformen en verbouwen om indirect of direct de bevolking te beïnvloeden en naar grote hoogte te brengen. Heerlijk, complex, intrigerend en gewoon superleuk. Zorgen dat je volgelingen blij met je waren en je bleven aanbidden, op zo’n manier dat ze het ook goed deden. Het was een game in echte godmode. Versla de andere god door te zorgen dat jouw volgelingen die van hem verslaan. Help je volgelingen met het landschap herstellen en verziek zijn dorpen door rampen toe te brengen. Wat was dit nieuw! Een van de eerste sandboxen :).

De moeder van RTS (imo)

DuneDune. Nee, niet Dune 2, maar Dune. De eerste game die van gewone adventure, gebaseerd op de boeken, geleidelijk over ging in RTS. Het was net geen RTS, je had geen rechtstreekse invloed op de gevechten, maar je moest weldegelijk zorgen dat je genoeg legers produceerde, de troepen naar de goede plaatsen kreeg en zorgen dat je genoeg stootkracht overhield. Een betoverend verhaal dat van lineair overging in RTS. Betoverend, de eerste liefde voor RTS. Dat Dune 2 vervolgens de grondlegger van de echte RTS werd mocht dan ook geen verrassing heten.

Lost EdenOverigens om eerlijk te zijn: de RTS in Dune was een verbeterde versie, maar leek veel op de RTS elementen in “Lost Eden”, toch had je daar minder invloed op wat er gebeurde.Een betoverende game met mooie graphics en de mooiste soundtrack die ik ooit gehoord heb. Hij zal ondertussen wel verbeterd zijn door anderen, zonder meer, maar deze muziek maakte diepe diepe indruk op me bij de game zelf. Het paste gewoon fantastisch. Het was puzzelen, adventure en de eerste suggestie van RTS gemixed in een sprookje.

De meest ondergewaardeerde game

Command & Conquer: RenegadeDeze game had wat mij betreft echt alles: Command & Conquer Renegade. Een enorme bekende wereld waarin je alles herkende van de vele uren genieten in Command & Conquer zelf. Een FPS die vele gears en verschillende dingen bezat. Leuke bekende voertuigen en mogelijkheden (die je zelf kon kopen van de binnengekomen resources!). De noodzaak om in grote teams goed samen te werken, een vette soundtrack. De graphics waren redelijk voor zijn tijd. Maar het hele concept was meer dan geweldig.

Toch heb ik deze maar zo’n 2 lanparties in leven gezien, waarna hij wegzakte in vergetelheid. Het grootste probleem dat deze game namelijk kende was dan ook de complexiteit. 5 man konden met gemak 40 man aan als ze samenwerkte. En dat leek mensen tegen te vallen: ze verloren grof en begrepen de game niet goed. Verschrikkelijk zonde dat deze zo ten onder is gegaan, want ik was echt meteen verliefd. En ik baal nog steeds als ik eraan terug denk, wat waren dat een mooie paar dagen…

En natuurlijk weer links naar de buren:

Daniëlle
Mark
Herman
Lieneke

About Steph

Organiseert onder meer CampZone en The Party voor Duh-Events, houdt van gamen en content toevoegen aan het internet :). Werkt bij Sligro als teamleider van de ICT projecten organisatie.
This entry was posted in 30 days of gaming, Games and tagged . Bookmark the permalink.

20 Responses to Day 3: A game that is underrated (30 Days of Gaming)

  1. Herman Ronk says:

    Renegade was voor mij ook een van de opties voor deze dag, dat spel had inderdaad alles, maar was als ik me goed herinner ook verre van bug-vrij, en dat zal ook niet geholpen hebben bij de populariteit denk ik.

    Verder kan ik me inderdaad wel vinden in je lijstje al zou ik voor mezelf ook Netstorm http://www.youtube.com/watch?v=9Cz_SkFrovA als voor mij (volgens mij) een van de eerste online (internet) games toe willen voegen :).

  2. mattijs says:

    Voor mij zou het zijn: Colobot (http://youtu.be/RlyKxjKXQcY), leuk, educatief, en soms niet makkelijk. Iedereen die ik het heb zien spelen vond het leuk, maar ik heb het nooit in de winkels zien liggen. Jammer, want je leert op een leuke manier hoe een programma in elkaar steekt 🙂

  3. Anja Jansen says:

    Ah, wat ik echt een ondergewaardeerde game vind is TimeSplitters – Future Perfect.
    De storyline en characters waren werkelijk briljant. De sequels waren echt zuig, helaas.
    Ook wil ik MDK nog noemen, met wapens als ‘world’s most interesting bomb’ was dat spel ook echt lachen 😀
    En natuurlijk: American McGee’s Alice. De characters waren prachtig neergezet, sfeervolle omgevingen, fantastische muziek, en het concept voor het verhaal was super. Ik kijk uit naar de sequel die binnenkort uit gaat komen!

  4. Goed bezig Steph, leuk stuk om te lezen, zitten herkenbare keuzes in 🙂

  5. Woah! Firepower! classic!!! da’s echt lang geleden. Maar was die ondergewaardeerd? Heb hem best veel gespeeld, alleen raak je er (net als bv bomberman) wel vrij snel op uitgekeken vind ik.

    verder weer een hoop games in je lijstje die ik nooit of nauwelijks gezien heb :S

  6. Hans B. says:

    Jeetje wat een hoop herkenning. 🙂
    Misschien hebben wij dezelfde smaak, of het is gewoon toeval.

    F29: Eensch! Gigantisch veel gespeeld, en ook voor mij was dit één van de eerste ervaringen met “LAN-en” (nou ja, seriële kabel) en multiplayeren.
    Magic Carpet ride: Eensch! Vaag spel, maar wel één van de eerste van “Wooow! 3D.” Wtf is de bedoeling? “Boeien! Het is 3D!”
    Lost Eden: Eensch! Prachtige wereld, en inderdaad geweldige muziek.
    C&C Renegade: Eensch! Een keer geprobeerd zo van, mwah ach, wie weet. En was kei leuk! Niet echt super-geweldig ofzo, maar wel echt een game waar je nooit iemand over hoort.

  7. Joene says:

    zag dat je mark ooit xiii hebt aangeraden :p dat vind ik zelf enorm zonde ook, dat die nooit een sequel gekregen heeft ofzo. C&C renegade was toen wel veelbelovend maar is ‘m dus niet geworden begrijp ik :-(.

    • Steph says:

      Ja, had zelf XIII ook meermalen uitgespeeld. Jammer inderdaad dat die geen opvolger heeft gehad, hij werd destijds wel overal goed ontvangen. Dat hebben we nog op een liannelan gedaan :).

      Renegade is maar heel weinig gespeeld idd 🙁

  8. Danielle says:

    Ik heb geen van de flinke lijst met games die je hierboven noemt ooit echt gespeeld, maar ik moet zeggen dat ik me ook pas later voor die genres ben gaan interesseren. Populous spreekt me hiervan overigens het meeste aan 🙂

  9. Joene says:

    btw :p ik haal je bijna in xD of we lopen dalijk gelijk, wat leuk!

  10. Joene says:

    je moet als je tijd hebt ff vooruit schrijven en dan schedulen 😛 ^^ da tis volgens mij de enige mogelijke manier _O-

Leave a Reply