Soms heb je net niet in de gaten hoe diep het water eigenlijk is met kinderen 😅.
In Pluk van de Petteflet heb je de Torteltuin. Hier zit het vol met pratende beestjes, zoals een muizengezinnetje (papa, mama en zeven baby-muisjes), duiven, egels, kikkers etc. Het is een verwilderd stukje bos achter de Petteflet. Deze wordt in het boek bedreigt: er is een Parkmeester gekomen die een plan aan het maken is om het bos weg te halen, de bomen om te zagen en er tegels en beton te leggen.
Dit is gróót onrecht. Er woont bijvoorbeeld een gezinnetje muizen en daar lijkt de Parkmeester niet bepaald van onder de indruk. Als Pluk hem vraagt rekening te houden met deze muizen bijvoorbeeld, wordt hij vierkant uitgelachen. Dit zat Aeron duidelijk dwars bij het voorlezen. We hebben hier bij stil gestaan en we waren het er samen over eens dat we hoopten dat Pluk het kon oplossen. Het licht mocht uit en Aeron gaat slapen.
In het donker:
Aeron: “Papa, is de torteltuin in de buurt?”
Ik denk na: een park met dieren etc. Wat leuk dat hij daar heen wil!…
”Nou, ik denk dat ik er misschien wel een weet te liggen.. Daar kunnen we wel eens heen, die is in Veghel.”
Aeron: “Oh, maar ik ken geen Veghel!?”
Ik: “Jawel hoor, daar hebben we wel eens de auto gewassen.”
Aeron: “Toen kreeg ik chocolademelk uit de automaat!”
Ik: “Ja, dat klopt!”
Aeron: “Mogen we daar nou heen?”
Ik: “Nee, nou gaan we slapen. Van het weekend misschien 😋. Wil je het zo graag zien?”
Aeron: “Ja! En dan kan ik de parkmeester zeggen dat hij stout is en niet de bomen mag omzagen!”
Oei, toch iets meer indruk gemaakt dan gepland 😅! Ik dacht echt dat we dit onderwerp fijn hadden besproken en hadden laten rusten in afwachting van de ontwikkelingen, maar stiekem knaagde hij dus nog!
We gaan misschien van het weekend maar eens kijken, maar ook maar snel verder lezen in het turbulente boekje! 😉